Mimosa - 08.08

Hoppers als ontbijt, geen witte bammetjes lekkorrr. Wandeling door het land, langs een rivier waar we verkoeling opzochten. Net als gisteren zag ik ook hier weer duizenden mimosaplantjes. Weetjewel, van die magische plantjes die gaan "slapen" wanneer je ze aanraakt. Even later kwamen we in een dorpje en waren de rollen omgedraaid. Het was aapjeskijken, alleen waren wij met onze witte, verhitte, koppies de aapjes. Bijzonder om rond te lopen in zo'n authentiek plekje, locals wilden met ons op de foto en vonden ons erg interessant. Nienke, een reisgenootje had stickervellen en een springtouw meegenomen om uit te delen in het schooltje wat we zouden bezoeken. Helaas is het nu vakantie voor de kindjes, dus ging het schoolbezoek niet door, maar we hebben veel kindjes blij gemaakt die wij onderweg tegen kwamen. Halverwege "moesten" we over een hangbrug die in Nederland niet door de veiligheidstests zou komen. Zelf vond ik het wel fun. Het bleek achteraf ook voor de fun te zijn, want aan de overkant aan te zijn gekomen konden we weer omkeren en terug over de brug lopen.

Het valt trouwens op dat ik dromerig ben en vaak dingen niet meekrijg. Ik vind het zelf niet perse erg, ik geniet bewust van alles en soms verlies ik me daardoor in details of gedachten. Dit zorgt er alleen wel voor dat ik geeen idee heb wat we over een dag, wat zeg ik uur, gaan doen. Zo dacht ik nadat we het dorpje bereikt hadden en ons theetje gedronken hadden, we richting huis zouden lopen. Nope, we mochten nog even lekker door en liepen langs een aantal huisjes in de jungle die verhuurd werden en een of andere Nederlandse vrouw. Ik heb eerlijk gezegd nog steeds geen idee hoe en waarom we plotseling hier waren. Zij was een vrouw van een Sri Lankaan, maar wie die Sri Lankaan dan was en wat de connectie was waarom wij daar kwamen, geen idee. Ik wist vooral dat ik op knappen stond en was super blij dat er een wc was.

Weer terug bij de homestay kregen we tosti's en kon ik lekker genieten van een koude douche. Ik heb geen probleem met het feit dat we alleen koud kunnen douchen, vooral met die warmte is het verfrissend en in de ochtend wordt ik goed wakker na op het miniscule matras te hebben gelegen.

Er was even ruimte voor onszelf dus samen de twee meiden met wie ik in dat huis verbleef bleven we even lekker op ons plankie liggen onder onze schattige tuletentjes. De zus van onze gastvrouw klopte aan en bracht plotseling wat plakjes cake voor ons. Even later kwam ze nogmaals, maar nu met ijs, IJS!!! Wat een oprechte liefde kwam hier ons hart binnen van deze vrouw. Zoooo lief en lekker. Ook al vond ik het spannend om dit ijs te eten, het was zo lief ik kon niet weigeren en uiteindelijk is het goed gevallen.

Rond een uur of vijf gingen we Sumi helpen in de keuken. Dit bleef echter alleen bij het uithollen van een kokosnoot, maar het was super leuk om te zien hoe de curry gemaakt wordt en te leren uit wat het bestaat. Het werd een linzencurry en wat ik vooral verrassend vond was het kruid wat curry's zo curry-achtig maakt. Het lijken gewoon blaadjes van een struik, groene blaadjes van ongeveer 3 centimeter lang en deze blaadjes ruiken van zichzelf dus echt naar curry. Het proefde zo los wel gewoon naar blad. Ze kookten hier echt nog op vuur, en zoals wij dennenappels of een eikenboom gebruiken, gaat hier de schil van een kokosnoot en stukke palmboom het vuur in. Het leven in deze community is primitief, maar dat primitieve trekt mij juist erg aan. Niet zo veel prikkels als thuis waar alles weer gericht is op prestatie en 24/7 beschikbaar zijn. Wat is reizen toch fijn.